Informacje

                              Informacja o pomocy postpenitencjarnej udzielanej przez kuratorów zawodowych

                                                               Sądu Rejonowego w Zielonej Górze

1. Zasady udzielania pomocy postpenitencjarnej szczegółowo reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 września 2017 r. w sprawie Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej – Funduszu Sprawiedliwości (Dz.U. z 2025 r. poz. 1298 t.j.), Rozdział 2 dotyczący udzielania pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz osobom im najbliższym - § 39 - 41.

2. Kuratorzy zawodowi udzielają pomocy postpenitencjarnej osobom zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz osobom im najbliższym, jak również osobom najbliższym dla osób pozbawionych wolności.

3. Osoba najbliższa tomałżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu (art. 115 § 11 kodeksu karnego).

4. Pomocy udziela się na wniosek lub z urzędu – druk wniosku do pobrania w Biurze Podawczym oraz na stronie internetowej Sądu Rejonowego w Zielonej Górze.

5. Z wnioskiem o udzielenie pomocy może wystąpić osoba uprawniona do jej uzyskania, a także prokurator, obrońca lub pełnomocnik oraz przedstawiciel skazanego, ustanowiony na podstawie art. 42 § 1 ustawy.

6. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie odnoszące się do wskazanego zakresu i celu pomocy.

7. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku. Osoby zwolnione z zakładów karnych lub aresztów śledczych przedstawiają także dokument zwolnienia wraz z Informacją o udzielonej pomocy w jednostce penitencjarnej, która jest załącznikiem do świadectwa zwolnienia i zawiera 3 strony.

8.  W razie potrzeby, w szczególności gdy wniosek nie zawiera dostatecznego uzasadnienia lub niezbędnych dokumentów żąda się uzupełnienia wniosku lub dokumentacji. Do czasu uzupełnienia wniosku lub dokumentacji nie podlega on rozpoznaniu.

9. Świadczeń w ramach pomocy udziela się przez okres niezbędny dla zrealizowania celów tej pomocy.

10. Osobom zwolnionym z zakładów karnych lub aresztów śledczych, a także osobom im najbliższym udziela się pomocy nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia zwolnienia, chyba że konieczność przedłużenia tego okresu do 12 miesięcy wynika ze szczególnych okoliczności, takich jak choroba lub czasowa niezdolność do pracy.

11. Przy określaniu wysokości przyznanej pomocy osobom zwolnionym z zakładów karnych lub aresztów śledczych, a także osobom im najbliższym, uwzględnia się w szczególności wymiar kary pozbawienia wolności, warunki bytowe, stan zdrowia, możliwości uzyskania zatrudnienia oraz inne istotne warunki osobiste i środowiskowe mające wpływ na społeczną readaptację.

12. W przypadku kolejnego wniosku o przyznanie pomocy osobom zwolnionym z zakładów karnych lub aresztów śledczych a także osobom im najbliższym, wnioskodawca przedkłada informację potwierdzającą wykorzystanie dotychczas udzielonej pomocy zgodnie z przeznaczeniem.

13.  Osobom najbliższym osób pozbawionych wolności pomocy udziela się nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia osadzenia w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, chyba że konieczność przedłużenia tego okresu do 12 miesięcy wynika ze szczególnych okoliczności, takich jak choroba lub czasowa niezdolność do pracy.

14.  Jeżeli pomoc przekazywana jest w transzach, warunkiem uzyskania kolejnej transzy pomocy jest udokumentowanie przez osobę otrzymującą pomoc z Funduszu Sprawiedliwości wykorzystania tej pomocy zgodnie z przeznaczeniem.

Zakres przedmiotowy pomocy postpenitencjarnej obejmuje (§ 39)

1. pokrycie kosztów czasowego zakwaterowania lub udzielanie schronienia w ośrodku dla bezdomnych;
2. okresowa dopłata do bieżących zobowiązań czynszowych i opłat za energię cieplną, energię elektryczną, gaz, wodę, opał, odbiór nieczystości stałych i płynnych za lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny, do którego osoba uprawniona posiada tytuł prawny, proporcjonalnie do liczby osób stale zamieszkujących w tym lokalu lub domu;
3. sfinansowanie poradnictwa prawnego, promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej;
4. finansowanie szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje zawodowe oraz pokrywanie kosztów egzaminów potwierdzających kwalifikacje zawodowe;
5. finansowanie programów podnoszących kompetencje społeczne, mających na celu przeciwdziałanie czynnikom kryminogennym, a zwłaszcza agresji i przemocy, w tym przemocy w rodzinie oraz problemom uzależnień;
6. zakup materiałów, narzędzi, wyposażenia oraz urządzeń niezbędnych do realizacji programów, o których mowa w pkt powyżej oraz szkoleń i kursów podnoszących kwalifikacje zawodowe, a także wykonywania pracy nieodpłatnej;
7. pokrycie kosztów związanych ze specjalistycznym leczeniem lub rehabilitacją leczniczą oraz uzyskiwaniem orzeczeń o niepełnosprawności, stopniu niepełnosprawności lub niezdolności do pracy;
8. pokrycie kosztów transportu specjalnego, zgodnie ze wskazaniami lekarskimi, lub przejazdów do miejsca pobytu, nauki, terapii, pracy, zwłaszcza wykonywanej nieodpłatnie;
9. pokrycie kosztów związanych z uzyskaniem dowodu osobistego oraz innych dokumentów niezbędnych do uzyskania pomocy;
10. pokrycie kosztów badań specjalistycznych wymaganych przy kwalifikowaniu do udziału w programach, o których mowa w pkt 5, szkoleniach i kursach podnoszących kwalifikacje zawodowe oraz pracy wykonywanej nieodpłatnie;
11. pokrycie kosztów grupowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków osób zakwalifikowanych do udziału w szkoleniach i kursach podnoszących kwalifikacje zawodowe, programach, o których mowa w pkt 5, oraz pracy wykonywanej nieodpłatnie;
12. promowanie i wspieranie inicjatyw i przedsięwzięć służących skutecznej readaptacji skazanych, działań o charakterze edukacyjnym i informacyjnym, organizowanie i prowadzenie szkoleń, organizowanie i zlecanie badań naukowych dotyczących sytuacji osób skazanych;
13. pokrywanie kosztów związanych z organizacją i udzieleniem pomocy rzeczowej, które obejmują następujące formy:
    1. żywność lub bony żywnościowe,
    2. odzież, bielizna, obuwie, środki czystości i higieny osobistej lub bony towarowe,
    3. bilety komunikacji publicznej,
    4. leki, środki opatrunkowe i sanitarne,
    5. wyroby medyczne, w tym protezy, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze,
    6. pomoce naukowe, dydaktyczne, książki i materiały biurowe,
    7. niezbędne przedmioty wyposażenia domowego lub inne przedmioty użytku osobistego ułatwiających funkcjonowanie społeczne w miejscu zamieszkania lub pobytu, zwłaszcza osób niepełnosprawnych,
    8. materiały, narzędzia i wyposażenie niezbędne do uczestnictwa w szkoleniu zawodowym, wykonywania wyuczonego zawodu albo prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek;
    9. udzielanie świadczeń pieniężnych na cel wskazany przez organ lub podmiot udzielający pomocy - należy wskazać cel na jaki zostaną przeznaczone środki pieniężne.